مقالات

تعیین کننده های فنوتیپی و ژنوتیپی مقاومت به موپیروسین در ایزوله های استافیلوکوکوس اورئوس حاصل از نمونه های بالینی کودکان: یک مطالعه بیمارستانی ایرانی

تعیین کننده های فنوتیپی و ژنوتیپی مقاومت به موپیروسین در ایزوله های استافیلوکوکوس اورئوس حاصل از نمونه های بالینی کودکان: یک مطالعه بیمارستانی ایرانی

 

چکیده

 

مقدمه

هدف از این مطالعه بررسی عوامل تعیین کننده فنوتیپی و ژنوتیپی مقاوم به موپیروسین  در سویه های  استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین (MRSA) و گونه های حساس به متی سیلین استافیلوکوکوس اورئوس (MSSA) از نمونه های مختلف بالینی کودک بستری شده دربیمارستان  مرکزطبی  کودکان تهران(CMC)،  ایران بود.

مواد و روش ها

در مجموع 120 ایزوله بالینی از S. aureus از آزمایشگاه میکروبیولوژی بیمارستان CMC جمع آوری شد. حساسيت ضد ميكروبي ایزوله ها به عوامل ضد ميكروبي مختلف با روش انتشار ديسك تعيين شد. فنوتیپ مقاومت به متی سیلین (MRSA) با استفاده از دیسک 30 میکروگرم سفوکسیتین مشخص شد. حداقل غلظت مهاری (MIC) موپیروسین با استفاده از روش میکرودایلوشن براث تعیین شد. سویه هایی با Mupirocin MIC بین 8 تا 256 میکروگرم بر میلی لیتر به عنوان مقاوم به موپیروسین در سطح پایین  (LLMR) در نظر گرفته شد ، و سویه هایی با MIC≥512 میکروگرم بر میلی لیتر به عنوان مقاوم به موپیروسین در سطح بالا (HLMR) در نظر گرفته شدند. حضور ژن های کد کننده HLMR (یعنی ژن mupA و mupB) با روش PCR بررسی شد.

نتایج

چهار ایزوله از 120نمونه  (3٪) موپيروسين MIC≥512 µg / mL و HLMR بودند. با این حال ، هیچ ایزوله LLMR تشخیص داده نشد. پنجاه و دو جدايه (43٪) MRSA بودند و تفاوتي در توزيع مقاومت موپيروسين بين ایزوله هاي MRSA و MSSA وجود نداشت (P>0.05). با استفاده از روش PCR مشخص شد که  ، ژن mupA در دو مورد از چهار ایزوله HLMR شناسايي شد و ژن mupB در هيچ ایزوله ای HLMR مشاهده نشد.

نتیجه گیری

به دلیل عدم تطابق بین الگوهای فنوتیپی و ژنوتیپی مقاومت موپیروسین و به دلیل جلوگیری از نتایج منفی کاذب ، بهتر است با استفاده از تست حساسیت آنتی بیوتیکی و روش PCR ، مقاومت موپیروسین را تعیین کنید. با توجه به نیاز روزافزون موپیروسین برای کنترل عفونت های S. aureus ، بررسی مداوم وضعیت حساسیت آن ضروری است.

author-avatar

درباره مرکز تحقیقات بیماری های عفونی کودکان

بخش عفوني بيمارستان مركز طبي كودكان از شناخته شده ترين مراكز معتبر علمي- آموزشي در ايران است كه در سال 1347 تاسيس شد. اين مركز با بهره گيري از اساتيد مجرب بر حسب نياز جامعه اسلامي علاوه بر خدمات آموزشي و درماني در زمينه فعايتهاي پژوهشي نيز فعال بوده است. از آنجا كه بخش عفوني علاوه بر آموزش دانشجويان پزشكي و دستيار تخصصي كودكان دستيار فوق تخصصي عفوني را انجام مي دهد وجود آزمايشگاه تحقيقاتي كامل و كار آمد براي ارايه سرويسهاي تخصصي و فوق تخصصي به بيماران و همچنين جايگاهي براي انجام مطالعات پژوهشي در قالب پايان نامه و يا ساير موارد پژوهشي لازم و ضروري به نظر مي رسيد تا اينكه با سعي و تلاش بنيانگذاران اوليه از جمله مرحوم استاد دكتر احمد سيادتي و ادامه مسير توسط نيروهاي مجرب تازه نفس فضا و امكانات لازم و همچنين وسايل و مواد آزمايشگاهي مختلف با بودجه هاي دولتي و كمكهاي مردمي فراهم شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *